ZINNEN

Elk gedicht uit de negende bundel van Bart Janssen bestaat uit één zin. Die zinnen staan naakt op het blad. Ze dragen geen titel, enkel een nummer. De cycli zijn slechts van elkaar gescheiden door een witte pagina. Ze worden niet door citaten of aantekeningen ingebed in een context. Zo zijn er geen barrières om de zinnelijke directheid van deze gedichten te ervaren. Want innerlijke structuren blootwoelen en (talig) body geven is de inzet van ZINNEN. Woordelijke verbindingen leggen tussen natuurlijke en menselijke elementen. Aarde, lucht, licht, vuur en water mengen met onze spraak. Een stroom laten samenklinken met ons uitzicht. De huid door de winding trekken, de boog aan het vel leggen. Kortom, onderliggende vormen zo lijfelijk mogelijk in taal tastbaar maken: de toon in muziek, de stilte in een beeld…. en op die wijze het woord doen popelen in een verstrengeling.

Al ruim een kwart eeuw werkt Bart Janssen aan een volstrekt uniek, ogenschijnlijk ondoorgrondelijk oeuvre. Wie zich aan de poëzie van Janssen zou willen wagen, doet er goed aan vooral op het lichamelijke in diens verzen te letten.’ — Geertjan de Vugt, De Volkskrant

BART JANSSEN (1959) is dichter en kunsthistoricus. Tot nog toe verschenen van hem vier bundels bij Lannoo en vier bij PoëzieCentrum. Zijn laatste bundel Bewolkingen en andere gedichten dateert van 2020. Daarnaast publiceert hij geregeld over beeldende kunst en gaat hij samen met schrijver Koen Peeters samenwerkingen aan met artiesten. Ook voeden andere kunsten voortdurend zijn poëzie. In ZINNEN echter hebben de gedichten zich volledig losgezongen van andere artistieke bronnen.