KOPROL

Sisypha rolt haar eigen kop de berg op. De aarde zwijgt, de afgrond lonkt, geneesmiddelen en begerige lichamen bieden verdoving. Ondertussen valt alles wat los en vast zit van de helling: kale bomen, een gillende vrouw, de glibberige trucs en transacties van de prestatiemaatschappij. Hoofden rollen als warme broodjes in het rieten mandje van de guillotine.

Het rotsblok in KOPROL is een losbol, een zeer hoofd, een ondoordringbaar klooster. Het rotsblok is tegelijkertijd alle kopzorgen die de lezer ooit moest dragen. Dichter en lezer lijden aan dezelfde ziekte: het leven, dat inherent absurd is. Tijdens een lugubere en speelse tocht speurt Lisa Rooijackers naar tegengif voor verlamming, naar beweging in steen, naar perspectief in pijn. De taal vervult hierbij als vriend en vijand een cruciale rol, terwijl in de verte altijd het scherpe blad van de valbijl glimt. Wat ligt daar in het mandje? 

‘Messcherp en met droge humor overdenkt en doorleeft Lisa Rooijackers de relatie tussen lichaam en geest. Dit is indrukwekkende filosofische poëzie met een operetteske verbeelding.’ — Hannah van Binsbergen

LISA ROOIJACKERS (1994) is schrijver en recensent. Haar werk verscheen onder meer in Het Liegend Konijn, Tijdschrift SKUT, De Revisor, Poëziekrant, DIG en de lage landen. KOPROL is haar poëziedebuut.