Gisteren heersende woestijn

Met de publicatie van Gisteren heersende woestijn (gevolgd door Toewijding en Geschreven steen) sluit PoëzieCentrum een langlopend project af: de vertaling van de verzamelde poëzie van Yves Bonnefoy (van 1947 tot 1991). In dit laatste deel gaat Bonnefoy in op de crisis van de poëtische stem, die Eliot in Het barre land tot het uiterste dreef. Het moeilijke traject berust erin dat hij het défaitisme van Eliot moest overwinnen om tot een poëzie van de hoop te komen. Voor Bonnefoy is het woord vandaag ‘het enig mogelijke fundament van het Zijn.’

‘De vertaling van Jan H. Mysjkin is een zeer invoelend en tegelijk anoniem soort Nederlands dat in onze poëzie niet voorkomt. De inspanning die het omzetten de vertaler waarschijnlijk heeft gekost, is aan het resultaat niet af te lezen.’ — Leonard Nolens

YVES BONNEFOY (1923–2016) studeerde wiskunde en wijsbegeerte, maar koos uiteindelijk voor de poëzie om zijn beleving van de wereld uit te drukken. Hij begeleidde zijn idee van de poëzie met talloze studies over dichters en kunstenaars, die hem een leerstoel aan het Collège de France opleverden. Zijn werk werd zowel in Frankrijk als daarbuiten vele malen bekroond, onder andere met de Prix Goncourt de la Poésie (1987) en de Premio Internazionale Nonino (2015).

JAN H. MYSJKIN (1955) is dichter, vertaler en essayist. Hij vertaalde een honderdtal Franstalige dichters in het Nederlands en evenveel Nederlandstalige dichters in het Frans, waarvoor hem in 2009 de Brockway Prize werd toegekend. Hij vertaalde zowel poëzie als proza, zowel klassieke auteurs als auteurs uit de avant-garde. In duo met Doina Ioanid vertaalt hij eveneens uit het Nederlands naar het Roemeens.