Geen winter

Geen winter legt, evenals Ron Elshouts drie meest recente bundels – Naglans (2006), In het voorbijgaan (2016) en Een engel van glas (2023) – het accent op het kwetsbare, op de ervaring dat het ‘nu’ onherroepelijk voorbij zal zijn. Het motto, ontleend aan Frank Koenegracht, ‘de dood die is koopziek,’ verwijst daarnaar. Paradoxaal genoeg is hetzelfde besef van vergankelijkheid de bron van het verzet daartegen: dat wat voorbijgaat zijn waarde juist ontleend aan het tijdelijke, waartegen deze poëzie zich opnieuw verzet, getuige het motto, ontleend aan Rein Bloem: ‘Een dichter slaat zijn wonden / met het denkbeeld van de poëzie’. De titel Geen winter is ontleend aan een vertaalde regel uit 'Love’s growth', een gedicht van John Donne, en verwijst naar de paradoxale verhouding met de tijd: de winter, het seizoen van de dood, legt het af tegen het seizoen van de opbloei, maar dat kan alleen als de tijd voortgaat.

‘De bundel staat vol schitterende regels die in iedere lezer tot leven kunnen komen… De raadselachtige zinnen die je tegelijkertijd naar buiten zwengelen en met een soort middelpuntvliedende kracht weer naar binnen trekken, in de wereld van de taal.’ — Poëziekrant over Naglans

RON ELSHOUT (1956) is dichter en literair criticus. Hij debuteerde in 1984 met De wervels van je rug en publiceerde sindsdien Nomade nabij oase (2001), Naglans (2006), In het voorbijgaan (2016) en Een engel van glas (2023). Zijn poëzie beweegt zich vaak tussen het alledaagse en het existentiële, met aandacht voor tijd, herinnering, vergankelijkheid en de menselijke ervaring. Elshout schrijft daarnaast essays en literaire kritieken en is al jarenlang actief als beschouwer van Nederlandstalige poëzie. Zijn werk werd opgenomen in verschillende bloemlezingen en tijdschriften.