Voor een superpoëtische samenleving: Paul Demets
Wij kiezen resoluut voor een superpoëtische samenleving. En met ons de dichters en ambassadeurs van de poëzie die dat dag in dag uit proberen waar te maken. We stellen graag Paul Demets aan u voor!
"Poëzie lezen houdt u langer fit. Aangezien de levensverwachting stijgt, is het aangewezen dat we ook na ons 67ste levensjaar poëzie blijven lezen. Want laat u niets wijsmaken: poëzie is goed voor lichaam en geest, voor jong en ouder.
Alles, dus ook het lezen van poëzie , vertrekt vanuit een lichamelijke sensatie. Volgens Merleau-Ponty is het lichaam het beginpunt van onze ervaring, de oorsprong van ons kennen en handelen. Ik wil daar graag aan toevoegen: ook van het lezen en schrijven. In zijn boek Fenomenologie van de waarneming schrijft hij: ‘Als mijn arm op de tafel rust, zal ik nooit op de gedachte komen te zeggen dat deze zich naast de asbak bevindt, zoals de asbak zich naast de telefoon bevindt.’ Er bestaat geen neutrale ruimte waarin het lichaam een plaats als object inneemt. Dankzij ons lichaam is er een doorleefde ruimte waarin de dingen in relatie tot ons lichaam een plaats krijgen.
Schrijven en lezen zijn niet alleen geestelijke, maar ook altijd lichamelijke handelingen die de dingen een betekenis geven. Een leven lang. Ook na ons steeds weer uitgesteld pensioen."
Paul Demets is dichter, poëzierecensent, essayist, lector aan de School of Arts (KASK) Gent en onderwijsdidacticus Nederlands aan de Universiteit Gent.
Foto (c) Stephan Vanfleteren
