Voor een superpoëtische samenleving: Ivo van Strijtem

Wij kiezen resoluut voor een superpoëtische samenleving. En met ons de dichters en ambassadeurs van de poëzie die dat dag in dag uit proberen waar te maken. Vandaag is het de beurt aan Ivo van Strijtem om zijn standpunt over poëzie te geven.

"Poëzie gebeurt. Ze toont zich, speelt zich af om ons heen en binnenin ons. Ze laat van zich horen of zwijgt veelzeggend. Je ruikt ze, smaakt ze, raakt ze aan. Je zit er middenin, je loopt er doorheen of je vliegt er stapvoets over. Tenzij je verblind bent door goedkope opsmuk. Tenzij je je door een rigide op nut gerichte opvoeding de ogen hebt laten uitsteken.

Je werkelijkheid wordt wel heel beperkt zonder kunst, zonder literatuur, zonder poëzie. Je werkelijkheid is dan niet langer werkelijk. Alsof je een belangrijk deel van jezelf achterwege laat of hebt afgeschaft. Bekrompenheid dus, letterlijk, je krimpt.

William Wordsworth vat het kernachtig samen: Poetry is the breath and finer spirit of all knowledge. Poëzie is de adem en het fijne, het zuivere wezen van alle kennis. Poëzie is kwintessens.

Wie niet leest, leeft maar één keer, beweert Christiaan Weijts. Hiermee parafraseert hij Albert Camus' Créer, c’est vivre deux fois. Lezen en schrijven heb ik steeds als even belangrijk ervaren. Creatief lezen schat ik even hoog in als creatief schrijven. Ze zijn complementair. Beide zijn ze een bron van intens geluk.

Ik lees en ik schrijf me gezond, beweer ik soms schertsend, maar diep in mijn hart meen ik het ook. 

Vervolledig jezelf, leef minstens twee keer, lees poëzie."

Ivo van Strijtem is dichter, bloemlezer, vertaler, leraar Engels en docent literaire creatie.

Foto (c) Catherine Misselyn