Voor een superpoëtische samenleving: Carmien Michels

Wij kiezen resoluut voor een superpoëtische samenleving. En met ons de dichters die dat dag in dag uit proberen waar te maken. Vandaag stellen we graag Carmien Michels aan u voor.

"Als het nieuws via de radio mijn keuken binnenstormt, kan de kleur van de dag in een paar tellen omslaan. 

Er zijn zo veel problematieken die me diep raken, maar waar ik als individu weinig aan kan veranderen. Dat gevoel van onmacht verlamt me. Poëzie heeft de gave om mijn blik bij te stellen. Anders dan andere prikkels die voortdurend binnenstromen, hebben gedichten tijd nodig. Je moet uit het sneltreintempo van de dag stappen en de woorden meermaals lezen, om als een mantra op te nemen. Poëzie geeft troost, heelt, zet me aan tot positieve gedachten en actie. Jaren later kan ik nog een gedicht dat ik ooit leerde reciteren: het verbindt me met de persoon die ik vroeger was, de plaatsen waar ik was, de mensen met wie ik was. Hetzelfde gaat op voor het schrijven van poëzie: ik probeer de kleine gevoelens van alledag via enkele klanken en woorden in te ruilen voor een groter verhaal, dat me verbindt met mezelf en de wereld. In het pogen die balans te vinden tussen loslaten en verbinden zit voor mij de grootste schoonheid." 

Carmien Michels is schrijver en performer, ze won het NK Poetry Slam (2016) en werd Europees kampioen Poetry Slam (2016). 

Foto (c) Lisa Decrée