Henri-Floris Jespers (1944 – 2017): Tussen zweefvlucht en zwaartekracht

Als kleinzoon van de schilder Floris Jespers, een intimus van Paul van Ostaijen, leek Henri-Floris Jespers voorbestemd tot een rijke culturele toekomst. Hij heeft die verwachtingen meer dan ingelost als dichter, prozaschrijver, essayist, polemist, oprichter, redacteur van verschillende literaire tijdschriften, …

Een van de eerste wapenfeiten van Henri-Floris Jespers was de oprichting in 1962 van de bibliofiele uitgeverij Monas, waarbij onder meer zijn eigen (Franstalige) dichtbundels Textes (1963) en Comme une aile qui se brise (1967) verschenen. In het jaar waarin zijn tweede bundel verscheen werd hij ook literair directeur van een andere uitgeverij, De Galge,  waar in die periode onder meer poëzie verscheen van Marcel Wauters, Albert Bontridder, Patrick Conrad, … en ook een essay van Jespers zelf over Paul van Ostaijen.

In de jaren ’60 begon ook de rijkgevulde tijdschriftencarrière van Jespers. Van 1964 tot 1981 was hij redacteur-uitgever van het avant-garde tijdschrift De Tafelronde, waarin hij veel artikels publiceerde over experimentele kunst, (concrete) poëzie, … Van 1972 tot 1983 was hij ook redacteur en uitgever van het Nieuw Vlaams Tijdschrift en van 1975 tot 1980 was hij redactiesecretaris van het tijdschrift Impact. Hij was als redactielid ook betrokken bij de tijdschriften Vlaanderen Morgen en Diogenes

Naast zijn eigen creatieve werk – behalve poëzie publiceerde Jespers ook verschillende prozawerken- was Henri-Floris Jespers vooral ook van belang als pleitbezorger van een  Vlaams maniërisme en dandyisme in de traditie van Paul Van Ostaijen en Maurice Gilliams dat streeft naar een tijdloos en verfijnd estheticisme in de kunst. In 1967 schreef hij het essay ‘Maniërisme en moderne sensibiliteit’ dat voor de dichtgenootschap Pink Poets functioneerde als een soort programma of beginselverklaring. In 1975 volgde hij trouwens de dichter Hugues C. Pernath op als ‘gouverneur’ van dit artistiek genootschap, na het overlijden van die eerste. Hij verzorgde ook het Verzameld Werk van Pernath, dat verscheen bij de uitgeverij van de Pinks, Pink Editions and Productions.

Sinds 2003 voegde Henri-Floris Jespers ook internet toe aan zijn communicatiemiddelen. Samen met een kleine equipe van medestanders (Bert Bevers, Frank De Vos, Kris Kenis, Guido Lauwaert, Luc Pay, Jan Scheirs, Lucienne Stassaert, en Joke van den Brandt) verzorgde hij op regelmatige basis de Mededelingen van het Centrum voor Documentatie & Reëvaluatie, waar nieuwe en historische ontwikkelingen op het vlak van literatuur en cultuur tegen het licht werden gehouden.

De impact die Henri-Floris Jespers gehad heeft op tal van auteurs en op het literair veld als zodanig kan moeilijk overschat worden. In zijn talloze essays, artikels, inleidingen, monografieën, … toonde Jespers zich steeds een gedreven en goed geïnformeerd chroniqueur van de Vlaamse literatuur en cultuur.

Meer informatie:
- Lemma over Henri-Floris Jespers op Nederlandse Poëzie Encyclopedie
- Lemma over Henri-Floris Jespers op Schrijversgewijs
- IM voor Henri-Floris Jespers door Guido Lauwaert
- Op Knack kan je een interview met Henri-Floris Jespers nalezen