Literair evenement 'Verstafette' op Boektopia: 'Moederkoren' van Paul Demets en 'Want straks komen de wolven' van Liesbeth D'Hoker

Een rijmsnoer kenden we al, bij Verstafette rijgen dichters eigen werk aan dat van collega's!

Tijdens Boektopia, hét boekenevenement van Vlaanderen, dragen toonaangevende dichters op Verstafette voor uit eigen werk én uit het oeuvre van de volgende dichter op de affiche. Paul Demets en Peter Verhelst treden aan met nieuwe bundels, Peter Holvoet-Hanssen woelt rond in zijn buidel vol zinderende vosgedichten en Liesbeth D'Hoker stelt haar ijzersterke debuut voor. Horen we daar iemand meerstemmig zeggen?

Aan het einde van Verstafette volgt een signeersessie met de dichters, waar je de bundels ook kunt bemachtigen.

Over 'Moederkoren' van Paul Demets:
De nieuwe bundel van de winnaar van De Grote Poëzieprijs 2025.
Halverwege de jaren tachtig van vorige eeuw zag Paul Demets Tout une nuit (1982) van Chantal Akerman. De elkaar in snel tempo opvolgende scènes met verschillende personages in de grootstad deden hem in zijn verbeelding in Brussel leven. Het was ook het begin van zijn fascinatie voor de films van Akerman: hoe ze door intuïtieve kadrering en een speelse omgang met kleur, klank en ritme thema’s als hoe het is om een vrouw te zijn, de moederdochterrelatie, tijd en traagheid, eenzaamheid en vervreemding, racisme en migratie aan bod brengt. Haar werk vormt in Moederkoren het projectiescherm waarop Paul Demets zichzelf en zijn ervaring van de werkelijkheid projecteert. Poëzie die, exact tien jaar na haar overlijden, in dialoog gaat met het werk van befaamde cineaste Chantal Akerman.
 

Over Paul Demets:
Paul Demets is lector in KASK (Hogeschool Gent) en poëzierecensent voor onder meer De Standaard. Hij publiceerde meerdere poëziebundels, die bekroond werden met de Herman de Coninckprijs, de Jan Campertprijs en de Paul Snoekprijs. Bij Poëziecentrum verscheen in 2024 De schaamsoort, zijn bundel met briefgedichten aan Guido Gezelle, die in 2025 bekroond werd met De Grote Poëzieprijs.

Over 'Want straks komen de wolven' van Liesbeth D'Hoker:
Hoe kan je aarden in een verwond lichaam, waar kan je landen in een onstabiele wereld?
In deze gedichten roept Liesbeth D’Hoker een sensitief landschap van introspectie en verhoogde aandacht op waarin een ‘ik’ op zoek is naar transformatie. Onvast, even veranderlijk als de levende wereld waartoe die zich verhoudt en waarin die een houvast vindt, reikend naar een kiemend leven voorbij de verstoring.
Lichamelijkheid, herinnering, beweging, kwetsbaarheid en verlangen bepalen deze vaak zingende gedichten, en steeds de aandacht voor de dingen — sporen en scherven, opgeladen plekken, objecten en een bestiarium aan levende wezens. Want het is in verbeelding, verstrengeling en bezieling dat we zullen aarden, als we aarden.

Over Liesbeth D'Hoker:
Liesbeth D'Hoker (1984) is essayiste en literatuurcritica voor onder andere DW B, De Lage Landen en De Reactor. Naast haar job als leraar Nederlands zetelt ze momenteel in de jury van de Libris Literatuurprijs en zat ze tot voor kort in de commissie non-fictie van Literatuur Vlaanderen. Enkele van haar gedichten verschenen eerder in DW B. Ritme en muzikaliteit staan centraal in haar lyriek die zich voor het podium leent. Ze is lid van het collectief van de klimaatdichters. Want straks komen de wolven is haar debuutbundel.