Poeziecentrum

Wij werken momenteel haastig aan de mobiele versie van onze vernieuwde website!
U kan de oude website nog raadplegen voor verdere informatie,
of u kan hem bekijken op uw desktop.

Poeziecentrum

Beeldspraak 20: Poëzieweekspecial met Miriam Van hee en Hester Knibbe

Nieuwe aanwinsten antiquariaat Poëziecentrum - januari 2023

Schrijf je school in en stem mee voor de Poëziesterren 2023!

Het Europees poëzieplatform Versopolis wordt opnieuw verlengd!

Wie mee wil zijn in Poëzieland leest Poëziekrant - nu ook digitaal!

Van het hart een steen - Paul Rigolle

Individuele bundel - Over het waarom men ergens tussenin, ergens onderweg, van het hart een steen moet maken, daarover gaan de gedichten in deze bundel. Maar ook over het hoe. En het waarmee. Om in geen geval te zwijgen over het Doch. En het Toch. Winterhart. Coronarografie. Late brieven aan John Cassavetes. Insel Hombroïch. Lichtmis… In een cyclische beweging die vertrekt vanuit de winter van de woorden komt de dichter uiteindelijk uit bij het Lichtmis van de dagen. Aanknopend met wat misschien wel nooit begonnen is. Zoekend naar het wit dat bij elk van ons van binnen zit.
Maar net zo goed wentelt de dichter – in een reden om te bestaan – stenen weg en brengt ze naar de stad.
Van het hart een steen bevat talige poëzie met de metafoor van het hart als richtsnoer; de schoonheid als breekijzer.

graauwmans_frontcover.jpg

Reservisten van maandag
Poëziecentrum

Reservisten van maandag - Steven Graauwmans

Zijn Reservisten soldaten of voetballers die enkel hun kunstjes mogen opvoeren wanneer de coach hen het veld instuurt? Het antwoord vindt u in deze bundel. Vermomd als de Struikelaar of the Captain leidt Graauwmans zijn protagonisten door een surrealiserend taalcontinuüm, hij stelt ze voor aan voorbijgangers, laat ze los. Nu fataal, dan aarzelend. Zijn gedichten tronen je mee langs huizen en steden - tot aan de branding. De vraag blijft: wie staat er in de goal?

Beeltenissen - Inge Braeckman

Een beeld situeert zich in het flinterdunne interval tussen waarheid en leugen, tussen onthullen en verbergen, tussen droom en werkelijkheid, tussen het opwekken van begeerte en bevrediging. In Beeltenissen verkent Inge Braeckman die broze en subtiele grens. Vertrekkende van het klassiek aandoende gedicht trekt ze de registers van de taal open en gaat ze na vanaf welk punt poëzie zou kunnen overgaan in proza en omgekeerd. Zoals het leven en het lichaam zelf hoort daar de constructie en de deconstructie van taal bij. De stem is rauw, maar vrouwelijk.

Pagina's

Je schrijft niet los van de wereld. Mijn uitgangspunt is dat je de schrijftafel splinter na splinter moet afbreken, zodanig dat je alleen nog kan schrijven op de rug van het leven.

Gwij Mandelinck - Poëziekrant, 1986

Dichten is denken met hart en hoofd.

Rik Torfs

Goede poëzie doet de tijd stollen - Campuskrant KULeuven - 25 mei 2016

Jens Meijen - Jonge Dichter des Vaderlands (België)

De eeuwigheid zwijgt in alle talen. Alleen de vorm kan een stukje verbruikbare tijdeloosheid veroveren.

Henri-Floris Jespers - Poëziekrant, 1982

Met mijn gedichten communiceer ik de perikelen van de communicatie.

Mark Insingel - Poëziekrant, 1986

Het kunstwerk of gedicht is niet het resultaat van een influistering, eerder een antwoord op het uitblijven daarvan.

Henk van der Waal - Poëziekrant, 2004

De zuivere lyriek is altijd plagiaat, alleen in eigen leven kan men leren het woord te scheiden van het vlees.

Charles Ducal

Het platvloerse is een pendant van mijn zeer subtiele metafysische vluchten.

Hugo Claus

Iedereen heeft natuurlijk gevoelens en ideeën, een dichter is geen speciaal soort veldsalade die op een andere manier gevoelens zou hebben of hikken.

Roger M.J. de Neef - Poëziekrant, 1986

De dichter moet alle geijkte begrippen bestrijden.

Willem M. Roggeman - Poëziekrant, 1985