Poeziecentrum

Wij werken momenteel haastig aan de mobiele versie van onze vernieuwde website!
U kan de oude website nog raadplegen voor verdere informatie,
of u kan hem bekijken op uw desktop.

Poeziecentrum

Beeldspraak - aflevering 14: Alfred Schaffer - , zo heb ik u lief

Digitale expo Ilse Starkenburg gelanceerd

Wie mee wil zijn in Poëzieland leest Poëziekrant - nu ook digitaal!

Bezoek onze webshop!

De dood in een stenen schuilplaats - Lo Fu, vert. Silvia Marijnissen

Lo Fu begon met het schrijven van de eerste gedichten van deze bundel tijdens bombardementen op het eiland Quemoy in 1958, waar hij als verbindingsofficier was gestationeerd. De dood in een stenen schuilplaats, zijn grote doorbraakbundel, geldt in Taiwan als een moderne klassieker en is van grote invloed geweest op het Taiwanese literaire landschap. De in de bundel beschreven belevingen van angst en onzekerheid kunnen worden gelezen als ervaringen van de mens en militair Lo Fu, van al zijn generatie- en lotgenoten onder de vastelanders voor wie het leven in Taiwan op een ‘ballingschap’ neerkwam die mogelijk de rest van hun leven zou duren, of van de moderne mens in het algemeen die te midden van oorlogsgevaar en maatschappelijke ontworteling een weg moet zoeken. Lo Fu zelf noemde het ‘een portret van de onzekerheid en zorgen van de mens in de moderne tijd; een eenzame schreeuw tussen leven en dood, liefde en haat, winst en verlies’. De zeer persoonlijke, soms hermetische beeldspraak geeft de hele reeks bijna een hallucinerend effect, en roept aan de ene kant de surrealistisch literatuur op en aan de andere kant existentialistische en taoïstische denkbeelden.

Lo Fu (1928-2018) is een van de vooraanstaande dichters van Taiwan, die door de jaren heen veel nationale en internationale erkenning heeft gekregen. Hij heeft alle belangrijke Taiwanese literaire prijzen gewonnen, en wordt wel ‘de belangrijkste dichter in de geschiedenis van de moderne poëzie in Taiwan’ genoemd, en ‘de begaafdste contemporaine dichter die in het Chinees schrijft’. Hij werkte als marineofficier, en legde zich steeds meer toe op het werk als dichter, literair redacteur, criticus, vertaler en kalligraaf.

Silvia Marijnissen (1970) is vertaalster van Chinese literatuur. Ze is co-vertaalster van de 18-eeuwse klassieker De droom van de rode kamer, en vertaalde romans van Nobelprijswinnaar Mo Yan en Eileen Chang, moderne poëzie van Jidi Majia, Wang Jiaxin, Yang Mu, Ye Mimi, Hsia Yu, Shang Ch’in, Duoduo en Chen Li, en klassieke landschapspoëzie.

‘Rederijker’ Stijn De Paepe (42) overleden

Het grote publiek ontdekte Stijn De Paepe pas tijdens de corona-crisis toen hij met het gedicht ‘Wat helpt’ de gevoelens en frustraties van heel wat landgenoten treffend wist te verwoorden. Het gedicht was geen klaagzang, maar was een boodschap van hoop.

 
10 maart 2022
Online via zoom (livestream vanuit Poëziecentrum)

Boekvoorstelling 'Vluchtlijnen van de poëzie'

In de SEL-reeks verschijnt de artikelenbundel Vluchtlijnen van de poëzie. Over het werk van Jeroen Mettes. In het boek vormt de experimentele dichtkunst en politieke essayistiek van Jeroen Mettes (1978 - 2006) het uitgangspunt voor een creatieve (her)lezing van de (recente) poëziegeschiedenis. Op donderdag 10 maart om 17uur wordt het boek feestelijk gepresenteerd via een livestream vanuit Poëziecentrum. 

Pagina's

De dichter moet alle geijkte begrippen bestrijden.

Willem M. Roggeman - Poëziekrant, 1985

De zuivere lyriek is altijd plagiaat, alleen in eigen leven kan men leren het woord te scheiden van het vlees.

Charles Ducal

Het kunstwerk of gedicht is niet het resultaat van een influistering, eerder een antwoord op het uitblijven daarvan.

Henk van der Waal - Poëziekrant, 2004

Iedereen heeft natuurlijk gevoelens en ideeën, een dichter is geen speciaal soort veldsalade die op een andere manier gevoelens zou hebben of hikken.

Roger M.J. de Neef - Poëziekrant, 1986

Goede poëzie doet de tijd stollen - Campuskrant KULeuven - 25 mei 2016

Jens Meijen - Jonge Dichter des Vaderlands (België)

Je schrijft niet los van de wereld. Mijn uitgangspunt is dat je de schrijftafel splinter na splinter moet afbreken, zodanig dat je alleen nog kan schrijven op de rug van het leven.

Gwij Mandelinck - Poëziekrant, 1986

Met mijn gedichten communiceer ik de perikelen van de communicatie.

Mark Insingel - Poëziekrant, 1986

De eeuwigheid zwijgt in alle talen. Alleen de vorm kan een stukje verbruikbare tijdeloosheid veroveren.

Henri-Floris Jespers - Poëziekrant, 1982

Dichten is denken met hart en hoofd.

Rik Torfs

Het platvloerse is een pendant van mijn zeer subtiele metafysische vluchten.

Hugo Claus