't Er viel 'ne keer een bladtjen op het water 
't Er lag 'ne keer een bladtjen op het water
En vloeien op het bladtje dei dat water
En vloeien dei het bladtjen op het water
En wentelen winkelwentelen in 't water 
Want 't bladtje was geworden lijk het water 
Zoo plooibaar en zoo vloeibaar als het water 
Zoo lijzig en zo leutig als het water 
Zoo rap was't en gezwindig als het water 
Zoo rompelend en zo rimpelend als water 
Zoo lag 't gevallen bladtjen op het water 
En m'ha'gezeid het bladtjen ende 'et water 
't En was niet 't een een bladtje en 't an- der water
Maar water was het bladtje en 't blad- tje water
En 't viel 'ne keer een bladtjen op het water
Als 't water liep het bladje liep.
Als 't water Bleef staan, het bladtje stond daar op het water
En rees het water 't bladtje rees en 't water
En daalde niet of 't bladtje daalde en 't water
En dei niet of het bladtje dei't in 't water
Zoo viel der eens een bladtjen op het water
En blauw was 't aan den Hemel end' in 't water
En blauw en blank en groene blonk het water
En 't bladtje loech en lachen dei het water
Maar 't bladtje en wa' geen bladtje neen en 't water
En was nie' méér als 't bladtjen ook geen water
Mijn ziele was dat bladtjen: en dat water?
Het klinken van twee harpen wa' dat water
En blinkend in de blauwte en in dat water
Zoo lag ik in den Hemel van dat water
Den blauwen blijden Hemel van dat water!
En 't viel ne keer een bladtjen op het water
En 't lag ne keer een bladtjen op het water